خرید فیلم آواتار AVATAR سه بعدی بلوری فروش فیلم آواتار AVATAR سه بعدی بلوری خرید آواتار سه بعدی بلوری خرید پستی فیلم آواتار AVATAR سه بعدی فروش فیلم آواتار بلوری

سال 2154 انسان ها سياره اي به نام پاندورا را يافته اند که ظاهراً داراي منابع انرژي گرانبهايي است اما براي رسيدن به آن بايستي از سد موجودات نسبتاً عظيمي که ظاهري شبيه انسان ها دارند بگذرند. به طور همزمان دو گروه، با دو روش متفاوت تلاش مي کنند به اين هدف دست يابند: گروهي با شبيه سازي موجودات ساکن سياره و با هدف نزديک شدن به آن ها و بدون درگيري و گروه ديگر با هدف حمله و تصاحب قدرتمندانه و سريع. جِيک، برادر يکي از افرادي که در طرح اول مشارکت داشته اما به تازگي کشته شده است، به دليل شباهت ژنتيکي به او جانشين وي مي شود. او که در طي جنگ هاي آمريکا دو پايش را از دست داده اميدوار است با بدن جديدي که در قالب موجودات فضايي (ناوي) به دست آورده به روزهاي خوش قديم بازگردد و زندگي جديدي را آغاز کند…


درباره ي فيلم:

اصولاً ماندگاري و دلنشيني فيلم ها به مضامين عميق و بنيادين آن ها (فيلمنامه) در کنار بازي هاي درخشان باز مي گردد و تا به حال فيلمي تنها آکنده از جلوه هاي ويژه و بدون محتواي عميق (مثل Transformers) ماندگار نبوده است. ماندگاري و دلنشيني Avatar نيز به همين دلايل است، علاوه بر اينکه به درستي از ظرفيت هاي اجراي جلوه هاي ويژه براي جلب حداکثري مخاطب بهره گرفته شده است.
مي توان گفت که بازگشت جيمز کامرون پس از حدود دوازده سال دوري از ساخت فيلمي جدّي و بلند، بازگشتي شکوهمند است. نه تنها به خاطر ساخت فيلمي که حدود پانصد ميليون دلار –به ياد بياوريد تايتانيک دويست ميليون دلاري را که چقدر بر سر مخارجش اش غوغا شد!- هزينه داشته و قسمت بزرگي از آن را هم خود متقبل شده يا بردن جوايز متعدد که هنوز هم در راهند، بلکه به سبب آشنايي با حال و روز جهان امروز (با وجودي که ايده فيلم سال هاست در ذهن او وجود دارد!) و ديروز و اشاراتي به گستردگي فهم تمام انسان ها. فکر مي کنم آنقدر به لطائف ظريف در اين فيلم برخوردم که توانايي به ياد آوردن همه را ندارم و نخواهم توانست همه نکات خطور کرده را به طور کامل بيان کنم!


سوال ابتدايي اين است که چرا مفاهيمي چنين انساني با تمام قوانين و آموزه هاي دين ما و ساير اديان الهي و حتي غير الهي تطابق دارد؟ به نظرم اين نشان از وحدت وجود و آفريدگاري واحد و فطرتي واحد است.
اول بگوييم که آواتار به چه معناست. خود کامرون گفته که دوست داشته اسمي را انتخاب کند که باعث بروز پرسش براي بيننده شود، چيزي باشد که هيچ ذهنيتي از آن نداشته باشد و با ذهن پاک به ديدن آن برود. در فيلم Avatar جسمي ست براي انتقال جان انسان ها به موجودي فضايي براي همانند بودن با آن ها. نوعي انتقال ناقص روح صورت مي گيرد و در بدن ديگري زنده مي شوي.


و اما در فيلم، انسان ها پس از نااميدي از يافتن انرژي پايان ناپذير در زمين، پا به فضا گذاشته اند و مي خواهند به هر نحو ممکن آن را به دست آورند، اين سخن کاملاً قابل باور – و نه قابل قبول- است و در سريال Prison break نيز همين مسئله را به شکلي به روزتر مي بينيم و آنچه در مورد آينده زمين نيز بارها بيان شده همين است که مسئله اصلي در سال هاي آينده، مسئله انرژي ست، پس جنگ ها نيز بر سر آن خواهد بود. مقايسه کنيد اين را با لشگر کشي هاي آمريکا به کشورهاي ديگر، يا دور تر نيز اگر برويم، اولين لشگر کشي آمريکايي هاي آينده به سرزمين تازه کشف شده آمريکا –که Avatar نيز با اينکه سعي کرده اشاره به سرزميني ديگر و موجوداتي ديگر داشته باشد تا به طور مستقيم به مسئله اي اشاره اي نکند اما باز يادآور حمله اروپاييان به سرخپوستان بومي قاره ي بعداً ناميده شده آمريکاست-. کامرون مي گويد که انرژي حقيقتاً مطلوب انسان که آن را در تکه سنگ هايي با انرژي مادّي (آنبتانيوم) مي جويد، در جاي ديگري نهفته است. اين را در طرز زندگي ني تري مي بينيم، سلوک او در ميان طبيعت زيبايشان از آرامش روحي او و انرژي نابي که به آن اعتقاد دارند حکايت دارد.

شايد اين اولين فيلمي باشد که در آن زندگي موجودات فضايي بسيار ابتدايي تر به نظر مي رسد و اين انسان است که در برابر آنان داراي تکنولوژي بسيار پيشرفته تري ست. اما از نظر فرهنگ و اعتقادات چه؟ کامرون مي گويد که اگر از نظر تکنولوژي پيشرفته ترين باشيم و اعتقادات ما (همان انرژي اصلي که از آن غافل شده ايم) سست شوند، به هيچ نمي ارزد و به اين ترتيب مادّيون را به شدت سرکوب مي کند. البته اين نگاه هميشگي او در قبال تکنولوژي کور انساني بوده، که در تايتانيک با اشاره به سخن يکي از حاضرين در کشتي که مغرورانه گفت: حتي خدا هم نمي تواند اين کشتي را غرق کند، و سپس با نمايش غرق شدن آن، تلنگري زد به انسان ضعيفي که خود را بيش از آنچه هست مي بيند و بسيار از حقيقت ها به دور است و يا در Terminator که به عاقبت سپردن کارها به ماشين ها اشاره مي کند. اصولاً يکي از اهداف هميشگي کامرون نشان دادن عجز آدمي در قبال مصنوعات ساخت خود اوست که خود را به نابودي مي کشاند (و البته خودش در حال استفاده از نوعي تکنولوژي پيشرفته در ساخت فيلم هاي سه بعدي ست! و بايد گفت منظور او جنبه هاي تاريک و فکر نشده پيشرفت است). انسان مغرور فکر مي کند بسيار قدرتمند است در حالي که در برابر طبيعت بسيار ضعيف است، در برابر يک طوفان، زمين لرزه يا برخورد يک شهاب که اينقدر از آن مي ترسد چه مي تواند بکند؟ دقت کنيد به علاقه کامرون در به تصوير کشيدن اجسام عظيم ساخت بشر با موسيقي حماسي جيمز هورنر که در مورد حرکت کشتي تايتانيک نيز به چشم و گوش مي رسيد و در اينجا با آن هواپيماي غول پيکر..و سپس..نابودي کامل آن ها!
کشش داستان و فيلمنامه قوي کامرون باعث مي شود با وجود طولاني بودن فيلم از آن خسته نشويم، گويي کامرون استاد اين کار است، چنانکه در تايتانيک نيز چنين بود و اين امري ست که کم براي فيلم هاي بيش از دو ساعت اتفاق مي افتد.
شايد بتوان در ميان ساختار فيلم نماد ها يا طرز بيان هايي را ديد که فيلم هاي ديگري را به ياد مي آورد؛ فيلم هايي مثل The Matrix (در خوابيدن انسان ها در يک دستگاه و انتقال ذهن شان به موجودي ديگر)، The Last Samurai (بودن در مقابل يک عده انسان و سپس با آن ها)، Lord of the Rings (صحنه هاي نبرد) و حتي Shrek (ظاهر غول مانند در برابر انسان که در نهايت ظاهر اول انتخاب مي شود) که در اين ميان ارجاع به فيلم آخرين سامورايي را پر رنگ تر مي بينم. با اين همه آنچه آواتار را از اين گونه فيلم ها جدا و برتر مي سازد حس انساني بارزتري ست که در آن نهفته است که آن را با تمام وجود حس مي کنيد، حس همذات پنداري با صدمه ديدگان جنگ. اگر در آخرين سامورايي به سامورايي ها قداستي بيش از حد داده شده و کارهايي مي کنند که چندان براي انسان معمولي قابل قبول نيست (مثل رفتار بخشايشي زني که شوهرش به دست سرباز آمريکايي کشته شده بود در قبال وي)، در اينجا با ناوي ها روبرو هستيم که خود نيز اشکالات و اشتباهاتي دارند، دچار بحث دروني مي شوند، حسادت مي کنند، انتقام جويي مي کنند و در عين حال زندگي خوبي دارند.. و اين، ماجرا را باورپذيرتر مي سازد.
تکنيک اجرا و نمايش جلوه هاي ويژه فيلم براي اولين بار با صرف هزينه زياد (و البته به جا) به کار گرفته شده و در شکل دو بعدي هم انسان را مسحور مي کند. اگر بتوانيم فيلم را به صورت سه بعدي ببينيم که چه بهتر!
Avatar با وجود آنکه به ظاهر فيلمي تخيلي ست، داراي همه جنبه هاي واقع گرايي نيز هست. اگر فيلم Termintor کامرون بيشتر با جنبه تخيلي ماجرا به چشم آمد و يا در تايتانيک تنها به جلوه هاي واقعي پرداخته شد، با تلفيق اين دو اکنون به اين فيلم مي رسيم که ترکيبي جامع تر و از جنبه جلب مخاطب نيز موفق تر خواهد بود؛ جوان تر ها را با جلوه هاي ويژه اش راضي خواهد کرد و دوستداران جدي سينما را با مفاهيم عميق خود. جنگ و نابودي انسان ها و عواقب محتوم آن – و به طور کلي موجودات- سخن اصلي فيلم است، تا تلنگري به سياستمداراني باشد که بدون توجه به تاريخ و عقل و ديدن جان ساير انسان ها، تنها به منافع دنيوي خود چشم دوخته اند. گريه هاي ني تري بالاي سر پدر يا پرنده اش در اين باره صدايي بسيار طبيعي، حزن آلود و به ياد ماندني است.
تاثيري که فيلم بر انسان مي گذارد، هر چه که هست خوبست! باعث مي شود بازتر و بهتر نگاه کنيم و تصميم بگيريم بهتر از آني که هستيم باشيم، ديگران را ببينيم.. هرچند اين اثر موقت باشد! به نظرم کامرون در چند سالي که درگير اين پروژه بزرگ بوده عمر گذراي خود را با سپردن هديه اي بزرگ به بشريت سپري کرده است. نوع کار وي نيز چنين است، به سختي وارد پروژه اي مي شود اما اگر وارد شد، تمام وقت و ذهن خود را معطوف به آن مي کند، کم فيلم مي سازد اما ماندگار تر از تمام فيلم هاي ديگر.

در حاشيه: فيلم تا به حال فروش بسيار خوبي داشته است به طوري که پيش بيني مي شود ثبت تايتانيک را هم جابجا کند. در مراسم Golden Globe (فيلم هاي درام) موفق به دريافت جايزه بهترين فيلم و بهترين کارگرداني شد و در چند رشته ديگر از جمله موسيقي متن و ترانه نامزد شد. بازي ويدئويي آن نيز وارد بازار شده و به احتمال زياد شاهد محصولات ديگري از آن نيز خواهيم بود.  جيمز کامرون براي ساخت ادامه فيلم و ايجاد سه گانه اي براي آن نيز ابراز تمايل کرده است (پيش از اين در Terminator نشان داد که توانايي ساخت قسمت دومي داراي محتوا را برخلاف بسياري دارد).